Héraðsdómur Reykjaness Dómur 11. febrúar 2026 Mál nr. E - 3303/2025 : Sandra Helgadóttir ( Sigurður Sigurjónsson lögmaður ) g egn Sólveig u Þórdís i Einarsdótt ur ( Dagur Fannar Jóhannesson lögmaður ) Dómur : I Mál þetta, sem var höfðað með stefnu 21. október 202 5, var dómtekið 30. janúar 202 6 að lokinni aðalmeðferð. Stefn andi er Sandra Helgadóttir, , en stefnda er Sólveig Þórdís Einarsdóttir, . Dómkr afa stefnanda er að staðfest verði með dómi riftun stefnanda á kaupum á hestinum Grút, með fæðingarnúmer IS2012164050, af stefndu sem áttu sér stað 22. apríl 2025. Þá er þess krafist að stefndu verði gert að endurgreiða kaupverð hestsins ásamt áföllnum kostnaði dýralæk nis, samtals 773.624 krónur, vegna áfallins kostnaðar við læknisskoðun og myndatöku á hestinum með dráttarvöxtum samkvæmt III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu frá 19. september 2025 til greiðsludags. Loks er þess krafist að stefndu verði g ert að taka við hestinum Grút. Þá krefst stefnandi málskostnaðar úr hendi stefndu. Stefnda krefst sýknu af kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi stefnanda. Við aðalmeðferð málsins gáfu aðilar málsins skýrslur og vitnaskýrslur gáfu dýralæknarnir A og og nemi. Í upphafi aðalmeðferðar skoðuðu dómarar hestinn Grút í hesthúsi í Hafnarfirði og hinn sérfróði meðdómandi skoðaði munnhol hestsins sérstaklega. Aðilar málsins og lögmenn þeirra voru viðstaddir skoðunina. 2 I I M álavextir . Stefnandi keypti hestinn Grút frá Kjarna af stefndu 22. apríl 2025 fyrir milligöngu og var kaupverð hestsins greitt sama dag. Stefnda hafði keypt hestinn í september 2024 fyrir milligöngu . Fyrir þau kaup var hesturinn skoðaður af A dýralækni. Samkvæmt heilbrigðisvottorði hennar voru engar athugasemdir gerðar við ástand hestsins, þ.m.t. munn og meltingarfæri hans. Þá var holdafar hans sagt gott. Stefnda segir að eftir að hún hafi keypt hestinn á sínum tíma hafi hún brúkað han n og hesturinn verið tekinn á hús í lok september 2024. Þá hafi dýralæknir m.a. raspað tennur hestsins og bent þá á að ein tönn hans væri ekki alveg eins og hún ætti að vera en þar sem hún virtist ekki plaga hestinn á neinn hátt þyrfti ekki að hugs a um það frekar. Í kjölfarið hafi stefnda brúkað hestinn með eðlilegum hætti og án vandkvæða. Stefnda kveðst síðan hafa ákveðið að selja hestinn í apríl 2025 og hafi salan gengið hratt fyrir sig og stefnandi hafi keypt hestinn eftir að hafa prófað hann. S tefnda kveðst hafa spurt hvort stefnandi vildi ekki láta dýralækni skoða hestinn fyrir kaupin eða hvort hún vildi fá fyrrgreint læknisvottorð . Stefnandi hafi talið nægjanlegt að fá læknisvottorðið og hún hafi fengið það áður en kaupin hafi verið frágengin. Stefnandi segir að eftir að hún hafi keypt hestinn af stefndu hafi komið í ljós að hann væri með ágalla í munnholi, þ.e. með aukatönn sem ylli honum óþægindum og hindraði eðlilega starfsemi munnsins og meltingu. Hafi þetta verið staðfest m eð röntgenmyndatöku. Stefnandi hafi því haft samband við þann aðila sem hafi haft milligöngu um kaup stefnanda á hestinum og krafist þess að kaupin myndu ganga til baka og kostnaður vegna læknisaðgerða yrði greiddur af stefndu en hún hafi ekki orðið við þe im kröfum. Með bréfi lögmanns stefnanda, dags. 19. september 2025, var þess krafist að kaupum hennar á hestinum yrði rift og stefnda endurgreiddi áfallinn kostnað vegna læknisskoðunar á hestinum, myndatöku o.fl. að fjárhæð 73.624 krónur auk lögmannskostna ðar að fjárhæð 100.000 krónur. Þá skyldi stefnda taka við hestinum. Með bréfi lögmannsins, dags. 20. október 2025, var ítrekuð tilkynning um riftun stefnanda á kaupum á hestinum sem og fyrrgreind fjárkrafa. 3 I II Helstu m álsástæður stefn a nda . Stefnandi segir að stefndu hafi verið kunnugt um hinn meinta ágalla í munni hestsins Grúts þegar stefnda hafi selt stefnanda hestinn. Dýralæknir sem hafi skoðað hestinn hafi staðfest að hafa skoðað hann þegar hesturinn hafi verið í eigu stefndu og upplýst hana um gallann. Stefnda hafi því verið grandsöm um gallann þegar hún hafi átt í viðskiptum við stefnanda með hestinn. Ágallinn á hestinum og það að stefndu hafi verið kunnugt um hann en ekki upplýst stefnanda um hann teljist vera veruleg vanefnd á kaups amningi aðila. Hesturinn hafi ekki uppfyllt þær væntingar sem eðlilegt sé að kaupandi hafi til hests sem keyptur sé sem góður reiðhestur til notkunar enda valdi aukatönnin hestinum óþægindum. Þar sem um verulega vanefnd sé að ræða hafi stefnanda verið heim ilt að rifta kaupunum, sbr. almennar reglur kröfu - og samningaréttar. Stefnandi segir að engin viðbrögð hafi borist frá stefndu vegna yfirlýsingarinnar um riftun. Þar sem kaupunum á hestinum hafi verið rift með lögmætum hætti eigi stefnandi rétt á endurg reiðslu kaupverðs hans auk áfallins kostnaðar. Þá beri stefndu að taka aftur við hestinum Grút. Stefnandi segir að kröfur hennar séu reistar á almennum reglum kröfu - og samningaréttar um galla í seldri vöru og heimild til riftunar kaupsamnings vegna veru legra vanefnda og þá sér í lagi þegar seljandi sé grandsamur um gallann. Þrátt fyrir að engin sérstök lög gildi um sölu hrossa önnur en þau sem sé að finna í Jónsbók að i riftun ef galli sé svo verulegur að hann teljist vanefnd á samningi og/eða seljandi hafi leynt gallanum af ásetningi eða gáleysi. Krafa um dráttarvexti byggir á III. kafla laga nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu. Dráttarvextir séu reiknaðir frá þeim degi þegar formleg krafa um greiðslu hafi verið gerð, þ.e. frá dagsetningu riftunaryfirlýsingar. Um málskostnað er vísað til laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála, einkum 1. mgr. 130. gr. laganna. I V Helstu m álsástæður stefnd u . Stefnda byggir sýknukröfu sína á því að skilyrði riftunar séu ekki uppfyllt. Stefnandi hafi ekki sýnt fram á að frumskilyrði riftunar, þ.e. veruleg vanefnd í skilningi 4 laga, sé uppfyllt. Stefnandi hafi í raun ekki gert neinn reka að því að sýna fram á að h esturinn sé haldinn ágalla, sem stefnda mótmælir, og að orsakatengsl séu á milli þess meinta ágalla og þeirrar skerðingar sem stefnandi telji sig hafa orðið fyrir. Stefnandi hafi ekki sýnt fram á að aukatönnin valdi því að hesturinn uppfylli ekki þær ,,væn tingar sem sé fram í stefnu. Hestinum, sem sé 13 vetra gamall, hafi verið lýst af kunnáttumönnum sem öruggum og góðum reiðhesti og það sé sú reynsla sem stefnda haf i af hestinum. Fullyrðing stefnanda um að umrædd tönn hindri ,,eðlilega starfsemi munnsins og dýralæknis frá 30. ágúst 2024. Þar séu engar athugasemdir gerðar við munn og meltingarfæ ri hestsins eða bol hans. Stefnda segir að einnig verði að líta til þess að unnt sé að bæta úr meintum ágalla, sé hann á annað borð fyrir hendi, með auðveldum hætti, þ.e. með því að draga tönnina úr hestinum, enda risti hún ekki djúpt eða í gegnum mikilvæ g eða viðkvæm bein. Stefnda hafi m.a. boðist til að taka þátt í kostnaði við tanntöku til að leysa málið. Það að stefnandi sjái eftir kaupum á hestinum réttlæti ekki riftun í skilningi laga. Stefnda byggir enn fremur á því að stefnanda hafi verið í lófa l agið að láta framkvæma læknisskoðun á hestinum. Stefnandi hafi verið sérstaklega spurð að því hvort hún vildi láta framkvæma læknisskoðun á hestinum en hún hafi látið nægja að fá læknisvottorðið frá því þegar stefnda keypti hestinn í september 2024. Hefði stefnandi látið gera læknisskoðun á hestinum hefði að öllum líkindum tönninni verið veitt athygli, nú ekki borið fyrir sig meintan ágalla í ljósi þess að hún hafi lá tið undir höfuð leggjast, án gildrar ástæðu, að framkvæma rannsókn á hestinum þrátt fyrir hvatningu stefndu. Þá tekur stefnda fram að hesturinn, sem sé lifandi dýr, hafi verið rúmlega 13 vetra gamall þegar stefnandi keypti hann og því hafi verið rík ástæða til þess af hálfu stefnanda að skoða hestinn vel fyrir kaupin. Stefnda segir að meint vitneskja hennar um meintan ágalla geti engu breytt. Henni hafi ekki verið tilkynnt um að hesturinn væri með aukatönn heldur að ein tönn væri ekki venjuleg en þar sem h ún virtist ekki plaga hestinn á neinn hátt þyrfti stefnda ekki að hugsa frekar um tönnina. Öll gögn málsins bendi til sömu niðurstöðu, þ.e. að meintur hafi verið meti ð gott og hann henti vel til útreiða. Þá sé ljóst að tönnin hafi ekki plagað 5 hestinn sl. 13 ár. Hafi orðið breyting á því, sem sé með öllu ósannað, hafi hún komið til eftir að stefnandi hafi keypt hestinn og því eigi almenn sjónarmið um áhættuskipti í kröf urétti við. Hafi ábyrgð og áhætta af heilsu og nytsemi hestsins flust yfir til kaupanda í apríl 2025. Það geti hvorki talist sanngjarnt né eðlilegt að stefnda verði látin bera áhættuna í fleiri mánuði eftir sölu hestsins, þ. á m. á meintum vandamálum um me ltingu, enda margt sem geti spilað þar inn í, til að mynda fóðurgjöf og aðstæður hestsins hjá stefnanda. Um lagarök vísar stefnda til almennra reglna samninga - og kröfuréttar sem m.a. komi fram í lögum um lausafjárkaup nr. 50/2000 og lögum nr. 7/1936 um s amningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Krafa um málskostnað byggir á XXI. kafla laga nr. 91/1991 um meðferð einkamála. V Niðurstaða. Í málinu gerir stefnandi kröfu til þess að staðfest verði riftun hennar á kaupum á hestinum Grút frá 22. apríl 2025. Hún lýsti riftuninni yfir með bréfi, dags. 19. september 2025, sökum þess að galli væri í munnholi hestsins, þ.e. aukatönn sem standi hestinum fyrir þrifum og valdi honum óþægindum. Þá gerir stefnandi kröfu um endurgreiðslu á kaupverði hestsins og greiðsl u dýralæknakostnaðar vegna skoðunar á hestinum. Þá krefst stefnandi þess að stefndu verði gert að taka aftur við hestinum. Stefnda krefst sýknu af kröfum stefnanda. Stefnda keypti hestinn Grút í september 2024 og þá var hesturinn heilbrigðisskoðaður af d ýralækni. Í vottorði dýralæknisins kemur fram að engar athugasemdir hafi verið gerðar við munn eða meltingarfæri hestsins og þá var hann sagður í góðum holdum. Stefnda segir að hún hafi tekið hestinn á hús í lok september 2024 og þá hafi dýralæknir skoðað hestinn og m.a. raspað í honum tennur. Hafi dýralæknirinn sagt að ein tönn í hestinum væri ekki alveg eins og hún ætti að vera en þar sem hún virtist ekki plaga hestinn á neinn hátt þyrfti stefnda ekki að hugsa um það frekar. Vegna þessa skal tekið fram að við venjulega dýralæknaskoðun á hesti vegna sölu eða jafnvel fyrir útflutning, nema ef til vill þegar um verðmæt hross er að ræða, er látið nægja að skoða framtennur hrossa en ekki er skoðað allt munnhol hestsins. Enda eru það framtennurnar sem skipta mes tu máli fyrir hross. 6 Í heilbrigðisvottorði A dýralæknis frá 30. ágúst 2024, sem var gefið út í tilefni af kaupum stefndu á Grút , voru engar athugasemdir gerðar við munn eða meltingarfæri hestsins. Dýralæknirinn staðfesti fyrir dómi að um hefði verið að ræða hefðbundna skoðun á munni hestsins, þ.e. aðeins hafi verið skoðaðar framtennur hans. Frekari skoðun á munnholi hestsins færi ekki fram nema það væri beðið sérstaklega um það en skoðunin hefði ekki leitt neitt athugavert í ljós. dýralæknir kvaðst hafa skoðað Grút fyrir stefndu þegar hún hafi verið nýlega búin að kaupa hann, séð aukatönnina í honum og sagt stefndu frá tönn inni. Tönnin væri búin að vera í hestinum alla tíð og kvaðst dýralæknirinn hafa viljað mynda tönnina til að sjá stærð hennar og hvort hægt væri að fjarlægja hana. Í vottorði dýralæknisins frá 11. janúar 2026 kemur fram að aukatönnin sé við tennur 107/108 o g þetta sé skilgreindur fæðingargalli. Þá segir að tönn 108 sé skökk vegna aukatannarinnar og fóður hafi pakkast á milli hennar og tanna 107/108, sem valdi eymslum. Samkvæmt þessu virðist aukatönnin bæði eiga að valda þrýstingi á tönn 108 en einnig sé bil á milli tannanna sem fóður pakkist í. Dómurinn telur að þetta geti ekki staðist. Fyrir dómi sagði dýralæknirinn að aukatönnin gæti verið vandamál og mögulega þyrfti að fjarlægja hana en hugsanlega væri þetta í lagi. Af þessu verður ekki fullyrt að aukatönn in valdi hestinum vandræðum hvorki í reið eða við fóðrun. Stefnda hafði upplýsingar um það að Grútur væri með aukatönn þegar hann var í hennar eigu en hún hafði ekki upplýsingar um að aukatönnin ylli hestinum, sem var 13 vetra, vandræðum eða hefði áhrif á eiginleika hans enda var ekkert sem benti til þess. Hún gaf trúverðugar skýringar á því fyrir dómi hvers vegna hún seldi hestinn. Í þessu ljósi verður ekki talið að það hafi verið sérstök ástæða fyrir stefndu að upplýsa um aukatönnina þegar hún seldi Grút . Við upphaf aðalmeðferðar málsins voru munnhol og kinnar hestsins beggja vegna skoðuð vandlega og þá sérstaklega af sérfróðum meðdómanda málsins. Athugað var m.a. með eymsli utan frá með þrýstingi á kinn en ekkert athugavert kom í ljós. Þá voru jaxlar sko ðaðir sérstaklega og hvort tennur 107/108 væru óvenju útstæðar en það reyndist allt eðlilegt. Þá var afstaða aukatannarinnar og jaxla skoðuð og reyndist afstaðan sú sama. Bilið á milli aukatannarinnar og jaxla reyndist lítið og það sést einnig á ljósmynd s em er meðal gagna málsins. Ekkert fóður var á milli aukatannarinnar og jaxlanna og engin lykt fannst. Þá fannst ekki útstæður jaxl. Aukatönnin er ekki í sjálfum tanngarðinum og af mynd má ráða að rót tannarinnar sé á ská inn í góminn. Aukatönnin er í raun varin af tanngarðinum og ekki verður séð að hún hafi áhrif á hreyfingar í munnholinu. Benda 7 allar líkur til þess að það væri auðvelt að fjarlægja aukatönnina ef vilji stæði til þess. Hins vegar hafa ekki verið leiddar líkur að því að það sé nauðsynlegt, hv orki út frá eiginleikum hestsins til reiðar né vegna fóðrunar enda er hesturinn orðinn 13 vetra og hefur verið með aukatönnina allt sitt líf. Hesturinn Grútur var 13 vetra þegar stefnandi keypti hann en tennur í hrossum eru komnar í endanlegt horf þegar þau eru tveggja til þriggja vetra. Tönnin var því búin að vera í hestinum án vandræða í alla vega 10 ár þegar stefnandi keypti hann. Það er ekkert komið fram í málinu sem bendir til þess að þetta hafi komið niður á eiginleikum hans til reiðar. Við skoðun á hestinum við aðalmeðferð málsins var hann í góðu ástandi en hann hafði verið á útigangi í haust. Holdafar hans var 4+ á skalanum 1 - 5 fyrir reiðhestahold og hann var því í góðu ástandi miðað við árstíma. Því hefur aukatönnin ekki valdið því að hesturinn ha fi fóðrast illa. Þá skal tekið fram vegna fullyrðinga stefndu að hross eru mjög misjafnlega lengi að éta, þurfa mismunandi mikið fóður og sum þeirra þurfa bætiefni fyrir utan hey til þess að vera í viðunandi ástandi fóðurlega séð. Fyrir dómi kvaðst stefna ndi hafa prófað Grút áður en hún keypti hann. Hann hafi þá verið stressaður inni í húsi, sperrtur og ekki viljað leyfa stefnanda að setjast í hnakkinn. Þegar út hafi verið komið hafi hesturinn verið spenntur og viljugur. Af þessari lýsingu stefnanda fyrir dómi mátti ráða að henni hafi ekki líkað alls kostar við þessa eiginleika hestsins. Þrátt fyrir það ákvað hún að kaupa hann án frekari skoðunar. Ef stefnandi hefur talið að eitthvað í ástandi hestsins hafi valdið þessum eiginleikum hans var ástæða til þes s hjá henni að skoða hestinn frekar áður en hún lét verða af því að kaupa hann. Með vísan til ofanritaðs verður ekki fallist á það að hesturinn Grútur hafi verið haldinn galla sem geti orðið til þess að forsendur séu til þess að rifta kaupum stefnanda á honum. Verulegur galli er forsenda þess að kaupum verði rift. Í stefnu er vísað til dóms Hæstaréttar frá 17. mars 1992 í máli nr. 144/1990 til stuðnings málatilbúnaði stefnanda. Vegna þess skal tekið fram að þar er ekki líku saman að jafna og í því máli sem hér er til úrlausnar. Í tilvitnuðu máli þótti sannað að gallinn á hestinum, sem um ræddi í því máli, leiddi til þess að hesturinn var haltur. Þannig að gallinn kom alvarlega niður á eiginleikum hestsins til reiðar. Þannig háttar ekki til í þessu máli þar sem ekki hefur verið sýnt fram á að hinn meinti galli á Grút komi niður á eiginleikum hans til reiðar né valdi vandræðum við fóðrun hans á einhvern hátt. Með vísan til alls ofanritaðs verður stefnda sýknuð af kröfum stefnanda. 8 Rétt þykir með hl iðsjón af málavöxtum að málskostnaður milli aðila falli niður. Af hálfu stefnanda flutti málið Sigurður Sigurjónsson lögmaður en af hálfu stefndu Dagur Fannar Jóhannesson lögmaður. Ingi Tryggvason héraðsdómari, sem dómsformaður, ásamt Þórhalli H. Þor valdssyni héraðsdómara og Helga Sigurðssyni dýralækni kveða upp dóm þennan. Dómsorð: Stefnda, Sólveig Þórdís Einarsdóttir, er sýkn af kröfum stefnanda, Söndru Helgadóttur. Málskostnaður fellur niður. Ingi Tryggvason Þórhallur Haukur Þorvaldsson Helgi Sigurðsson