Héraðsdómur Reykjaness Dómur 19. febrúar 2026 Mál nr. S - 2290/2025: Ákæruvaldið (Áslaug Benediktsdóttir saksóknarfulltrúi) g eg n X (Ólafur Eiríksson lögmaður) (Áslaug Lára Lárusdóttur réttargæslumaður brotaþola) Dómur : Mál þetta var þingfest 30. september 2025 og dómtekið 23. janúar 2026. Málið höfðaði héraðssaksóknari með ákæru útgefinni 14. ágúst 2025 á hendur ákærða X , kt. á , kysst , gegn vilja hennar og skömmu síðar hlaupið að henni, ýtt henni upp við vegg, sett tunguna upp í munn hennar, sett höndina inn fyrir nærbuxur hen nar og káfað á kynfærum hennar innanklæða en ákærði lét ekki af háttseminni fyrr en vinkona A kom að þeim, reif í jakka hans og öskraði á hann. Var háttsemi ákærða meiðandi í garð A og til þess fallin að vekja hjá henni ótta um líf, heilbrigði og velferð h Í ákæru er greind háttsemi talin varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 og þess krafist að ákærði verði dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakar - kostnaðar. Í ákæru er tekin upp bótakrafa brotaþola A . Hún krefst þess að ákærða verði gert að greiða henni miskabætur að fjárhæð 500.000 krónur með vöxtum samkvæmt 8. gr. laga um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 frá 13. maí 2023, en með dráttarvöxtum samkvæmt 9. gr., sbr. 1. mgr. 6. gr., sömu laga frá þeim degi er mánuður er liðinn frá því að bótakrafa er birt til greiðsludags. Þá er gerð krafa um greiðslu þóknunar vegna starfa réttargæslumanns. 2 Ákærði krefst sýknu af kröfum ákæruvaldsins og að framkominni bótakröfu verði vísað frá dómi. Þá krefst ákærði þess að málsvarnarlaun verjan da hans verði greidd úr ríkissjóði. I. Málsatvik, lögreglurannsókn máls og framlögð gögn 1. Ákærði var ásamt öðrum , á aðfaranótt laugardagsins 13. maí 2023. Hópurinn snæddi þar kvöldverð saman og að honum loknum settust flestir úr hópnum á barsvæði hótelsins eða í nærliggjandi setustofu. Umrædda nótt voru þær A (hér eftir brotaþoli) og B , vinkona hennar, einnig á hótelinu. Þær snæddu þar, líkt og ákærði og sá hópur sem hann var með, kvöldverð og voru þegar leið á kvöldið einnig á barsvæði hótelsins og öðrum opnum svæðum þess. 2. Í málinu liggur frammi upplýsingaskýrsla lögreglu ásamt handskrifuðu bréfi, dagsettu laugardaginn 13. maí 2023, sem þær brotaþoli og B skildu eftir í her bergi sínu á . Í því bréfi sem ritað er á ensku byrja þær á að þakk a fyrir sig og hrósa bæði starfsfólki hótelsins og lýsa ánægju með vistarverur þess. Þá kemur þar fram að þær hafi X aðra þeirra kynferðislega. Þær hafi verið mjög hræddar. Þrír menn hafi ekki látið þær í friði og meinað þeim að komast til herbergis síns. Þær hafi reynt að fá aðstoð en enginn X and C from virðingu sem hafi að ákveðnu leyti eyðilagt dvöl þeirr a. Loks lýsa þær því að þær vonist til að heyra fljótlega frá viðtakanda bréfsins. 3. 6. Hinn 17. nóvember 2023 var tekin skýrsla af ákærða hjá lögreglu og eru bæði endurrit þeirrar skýrslu og upptaka af henni á meðal framlagðra gagna. Ákærða var við þá skýrslutöku kynnt að brotaþoli hefði lagt fram kæru á hendur honum vegna kyn - ferðislegrar áreitni umrædda nótt á . Aðspurður um það hvort hann þekki brotaþola kvaðst ákærði muna eftir því að það hafi verið einhverjar stúlkur þarna en hann þekki þær ekki. Einu samskiptin sem hann muni eftir við þær séu að þær hafi reynt að fá þá til að greiða einhvern reikning. Þær hafi spurt C , félaga hans, hvort hann vildi greiða 3 umræddan reikning sem hann hafi að sjálfsögðu svarað neitandi og því næst hafi ákærði v erið spurður hvort hann vildi greiða hann. Þær hafi verið með útprentaðan reikning. Þetta hafi verið mjög skrítið. Borið var undir ákærða það sem brotaþoli og B greindu frá að hann hefði sagt og gert og hann neitaði því alfarið að nokkuð slíkt hefði átt sé r stað. Þeir C og D hafi verið með honum allt kvöldið og geti staðfest það. 7. Þá liggur frammi í málinu bréf frá verjanda ákærða til lögreglu, dagsett 8. desem - ber 2023, þar sem ásökunum brotaþola er mótmælt og áskilnaður gerður um framlagn - ingu kæru veg na rangra sakargifta. Í umræddu bréfi er áréttað að sakargiftir gagnvart ákærða séu rangar. Hann mótmæli því harðlega að hafa nokkurn tíma hvíslað að brota - þola eða áreitt hana með orðum. Þá mótmæli hann því harðlega að hafa nokkurn tíma verið einn með hen ni og hvað þá að hann hafi króað hana af á herbergisgangi. Þann tíma sem hann hafi verið á hafi hann aldrei verið á þeim gangi sem um ræði og hvað þá með þeim brotaþola og B Enn fremur kemur þar fram að frásögn þeirra brotaþola og B sé ekki einvörðungu röng hvað aðkomu ákærða varði heldur sé þar ýmislegt sem sé í innbyrðis ósamræmi og auk þess í andstöðu við það sem raunverulega hafi gerst umrætt kvöld og að svo búnu gerð grein fyrir þeim atriðum sem að mati ákærði hátti þannig til um. 8. II. Framburðir ákærða og vitna fyrir dómi 1. Ákærði kom fyrir dóminn við þingfestingu málsins 30. september 2025, neitaði sök og hafnaði framkominni bótakröfu brotaþola. Við aðalmeðferð málsins áréttaði hann þá afstöðu sína. III. Málatilbúnaður ákæruvald sins og ákærða 1. Af hálfu ákæruvaldsins er byggt á því að fyrir liggi stöðugur og trúverðugur framburður brotaþola um sakargiftir samkvæmt ákæru sem fái fulla stoð í framburði vitnisins B sem hafi orðið vitni að háttsemi ákærða og stöðvað hana. Ekki sé ó eðlilegt að 4 brotaþoli beri við minnisleysi um ákveðin atriði enda langt um liðið. Þá beri tilfinningalegt uppnám brotaþola bæði í skýrslutöku hjá lögreglu og fyrir dómi sem og það bréfi sem hún hafi ritað og viðbrögð hennar að öðru leyti næsta dag glög gt vott um að brotið hafi verið gegn henni umrætt kvöld auk þess sem framburður hennar þar um fái stoð í greinargerð E sálfræðings og vætti hennar fyrir dómi. Loks fái framburður brotaþola um ákveðin atriði stoð í framburði vitnisins F . Á móti standi framb urðir ákærða og vitnanna C og D . Ákærði hafi lagt sig fram um að draga úr umfangi samskipta sinna við brotaþola umrætt kvöld. Hann hafi borið um að hafa eingöngu átt í samskiptum við hana einu sinni sem og um að hafa aldrei verið ásamt brotaþola og B í smæ rri hóp. Fram - burður hans að því leyti sé í ósamræmi við framburði vitnanna C og D sem báðir hafi borið um að hafa átt frekari samskipti við brotaþola og B þetta kvöld sem og um að í lok kvölds hafi vitnin og ákærði verið einir eftir á barsvæði hótelsins á samt þeim tveimur. Þá verði að meta sönnunargildi framburðar vitnanna C og D með tilliti til tengsla þeirra við ákærða en þeir hafi allir starfað saman í meira en 20 ár. Framburður vitnisins G sé svo í slíku ósamræmi við framburði annarra vitna að líta beri fram hjá honum í heild við úrlausn málsins. Loks sé framburður annarra vitna sem verið hafi á umrædda nótt þýðingarlaus enda hafi ekkert þeirra munað eftir brotaþola og B sem ágreiningsl aust sé að verið hafi á hótelinu né heldur hafi nokkurt þeirra verið á staðnum þegar það atvik sem ákæra lýtur að hafi átt sér stað. Að mati ákæruvaldsins sé komin fram lögfull sönnun um sekt ákærða og því beri að sakfella hann samkvæmt ákæru. 2. Af hálfu ákærða er byggt á því að það sé á engan hátt sannað svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að hann hafi viðhaft þá háttsemi sem honum sé gefin að sök í ákæru. Ákærði hafi frá upphafi staðfastlega neitað sök og framburður hans verið bæði stöðugur og trúverðug ur. Framburður hans fái og fulla stoð í framburðum vitnanna C og D sem og annarra vitna sem hafi verið gestir á umrædda nótt eða starfsmenn þess. Verulegt ósamræmi sé aftur á móti í framburðum brotaþola og vitnisins B hjá lögreglu á rannsóknarstigi ann ars vegar og fyrir dómi hins vegar auk þess sem mikið ósamræmi sé á milli framburða þeirra um ýmis grundvallaratriði. Þá verði að meta sönnunargildi framburðar B með tilliti til tengsla hennar við brotaþola en þær séu bæði vinkonur og tengdar fjölskyldubön dum. Enn fremur verði ekki fram hjá því litið að lýsing þeirra brotaþola og vitnisins B á atvikum umrætt sinn sé svo óraunhæf og með ólíkindum að draga verði sannleiksgildi hennar í efa. Þær haldi því fram að ákærði hafi ásamt vitninu 5 C og eftir atvikum vi tninu D haldið þeim á almennu svæði hótelsins í nokkrar klukkustundir, meinað þeim að fara til her bergis síns og áreitt þær kynferðislega. Meðeigendur þeirra hafi verið að skemmta sér á sama svæði svo til allt kvöldið og starfsfólk hótelsins aukinheldur v erið þar. Ekkert þeirra hafi orðið vitni að neinu óeðlilegu og ekkert þeirra kannist við að brotaþoli eða B hafi óskað eftir aðstoð. Þá hafi ekkert þeirra borið um að hafa heyrt öskur eða önnur hljóð á ganginum en þar sé samkvæmt framburði vitnisins H veru lega hljóð bært. Þá séu framburðir brotaþola og vitnisins B aukinheldur í fullkomnu ósam ræmi við framburði annarra vitna sem verið hafi á staðnum. Loks hafi framburðir vitn anna I og J sem og E sálfræðings takmarkað ef nokkurt sönnunargildi enda séu þeir eingöngu endursögn á því sem brotaþoli eða eftir atvikum vitnið B hafi greint þeim frá. Við þessar aðstæður verður ekki talið, gegn eindreginni neitun ákærða, að sannað sé svo hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi gerst sekur um þá háttsemi sem ho num sé gefin að sök í ákæru og því beri að sýkna hann af kröfum ákæruvaldsins. IV. Niðurstaða 1. Samkvæmt 108. gr. laga nr. 88/2008 um meðferð sakamála hvílir sönnunarbyrði um sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag á ákæruvaldinu og verður ákærði þ ví aðeins sakfelldur að nægileg sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, teljist fram komin um hvert það atriði er varðar sekt, sbr. 1. mgr. 109. gr. Tekur þetta mat m.a. til þess hvaða sönnunargildi skýrsla ákærða eigi að hafa sem og skýrslu r vitna. Í þessu sambandi geta skýrslur vitna, sem ekki hafa skynjað atvik af eigin raun, sem og önnur óbein sönnunargögn, haft þýðingu, enda sé hægt að draga ályktanir um sakarefnið af slíkum framburði og gögnum. Metur dómari enn fremur, eftir því sem þör f krefur, hvert sönnunargildi þær staðhæfingar hafa sem varða ekki beinlínis það atriði sem sanna skal en ályktanir má leiða af um það, sbr. 2. mgr. 109. gr. Samkvæmt 1. mgr. 111. gr. gildir og sú grundvallarregla að dómur skuli reistur á sönnunargögnum se m færð eru fram við meðferð máls fyrir dómi. 2. Í máli þessu er ákærða gefin að sök kynferðisleg áreitni með því að hafa á aðfaranótt laugardagsins 13. maí 2023 kysst brotaþola gegn vilja hennar og skömmu síðar hlaupið að henni, ýtt henni upp við vegg , sett tunguna upp í munn hennar, sett 6 höndina inn fyrir nærbuxur hennar og káfað á kynfærum hennar innanklæða og ekki látið haf háttsemi sinni fyrr en vitnið B , vinkona brotaþola, hafi komið að þeim, rifið í jakka hans og öskrað á hann. Er greind háttsemi í ákæru talin varða við 199. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. 3. Mikið ber á milli í frásögn ákærða annars vegar og brotaþola hins vegar af atvikum umrætt kvöld og er svo til enginn samhljómur í frásögnum þeirra. Ræðst niður - staða máls því að veru legu leyti af mati á áreiðanleika og trúverðugleika framburðar þeirra fyrir dómi, samanburði á þeim fram burði og frásögn þeirra undir rannsókn málsins og hvort og þá hvernig frásögn þeirra fær stuðning í framburði annarra skýrslugjafa og sýni legum sönnun argögnum málsins, sbr. 115. og 126. gr. laga nr. 88/2008. 4. Ákærði hefur allt frá því mál þetta kom upp staðfastlega neitað sök. Svo sem rakið er í kafla II.1. hér að framan bar ákærði um það fyrir dómi að einu samskiptin sem hann muni eftir að hafa átt við brotaþola og vitnið B umrætt kvöld hafi lotið að reikningi sem þær hafi beðið vitnið C að greiða. Hann muni eftir að hafa séð þær á barsvæði hótelsins og útisvæði þess en ekki eftir að hafa átt frekari samskipti við þær. Sá hópur sem hann hafi verið me ð hafi dreifst um opin svæði hótelsins og hann gengið á milli og spjallað við fólk. Þegar liðið hafi á kvöldið hafi tekið að kvarnast úr hópnum og hann setið einn eftir ásamt vitnunum C og D á barsvæðinu undir lok þess. Þeir hafi svo allir farið að sofa á sama tíma stuttu síðar. Hann minnist þess ekki að brotaþoli og vitnið B hafi verið á barsvæði hótelsins á þeim tímapunkti. Aðspurður um áfengisneyslu sína umrætt kvöld kvað ákærði hana hafa verið í meðallagi og ekki slíka að áhrif hafi haft á minni hans. V ar framburður hans um allt sem máli skiptir að fullu í samræmi við frásögn hans hjá lögreglu á rannsóknarstigi sem rakin er í köflum I.6. og I.11. hér að framan. 5. Framburður ákærða fær stoð í framburðum vitnanna C og D fyrir dómi sem raktir eru í köflum II.4. og II.5. hér að framan. Þannig bar vitnið C um að þær brotaþoli og vitnið B hafi beðið hann um að greiða reikning og hann kallað til ákærða í gríni hvort hann vildi ekki greiða hann. Einnig báru þeir báðir um að hafa talað eitthvað við brotaþola og vitnið B um kvöldið. Þá báru þeir báðir um að hafa verið með ákærða undir lok kvölds. Vitnið C bar um það að þeir ákærði hefðu gengið samferða til herbergja sinna og vitnið D um að hafa gengið samferða þeim fram í móttöku en farið út að reykja áður 7 en hann hafi farið inn á herbergi sitt. Báðir báru þeir svo afdráttarlaust um að hafa hvorki orðið vitni að þeirri háttsemi sem ákærða er gefin að sök né einhverju öðru óeðlilegu. Enn fremur báru þeir báðir um að starfsmaður hótelsins hefði verið á staðnum . Voru framburðir þeirra beggja um allt sem máli skiptir í samræmi við frásagnir þeirra hjá lögreglu á rannsóknarstigi sem raktar eru í kafla I.8. Þá fær framburður ákærða stoð í framburði vitnisins G fyrir dómi sem rakinn er í kafla II.8. hér að framan. H ann bar um að hafa verið nætur vörður á umrædda nótt. Hann hafi haft yfirsýn yfir hópinn allt kvöldið og ekki orðið vitni að neinu óeðlilegu. Var framburður hans þar um í fullu samræmi við framburð hans hjá lögreglu á rannsóknarstigi sem rakinn er í ka fla II.8. hér að framan. 6. Framburður brotaþola fyrir dómi er rakinn í kafla II.2. hér að framan. Líkt og þar kemur fram bar brotaþoli um að ákærði hefði verið ágengur við hana umrætt kvöld og lýsti nokkrum aðskildum atvikum þar að lútandi. Þannig lýsti hún því að fljótlega eftir að þær vitnið B hafi komið á barsvæði hótelsins hafi þær farið upp á efri hæð þess til að fá frið og dansa tvær einar. Ákærði hafi komið þangað upp stuttu síðar og starað á þær. Þá lýsti hún því að á einhverjum tímapunkti hafi þæ r verið að spjalla við vitnin C og D og einhverja fleiri og ákærði reynt að grípa í hana. Enn fremur lýsti hún því að ákærði og vitnin C og D hafi elt þær út á úti svæði hótelsins þegar þær hafi farið þangað að reykja. Þá lýsti hún því að á einhverjum tíma punkti hafi ákærði hvíslað í eyrað á henni á barsvæðinu að . Loks lýsti hún því að hún hafi verið orðin hrædd og þær vitnið B farið inn á klósett við hliðina á barsvæðinu til að leggja á ráðin um það hvernig þær ættu að komast óhultar upp á herbergi sit t. Þegar þær hafi komið út af klósettinu hafi hún gengið inn á ganginn sem liggi frá anddyri og ákærði elt hana. Vitnin B og C hafi verið á eftir þeim. Fyrir miðju gangsins hafi ákærði ýtt henni upp að veggnum, troðið tungunni ofan í kokið á henni og h endinni inn á klofið á henni. Vitnið B hafi komið upp á herbergi sitt. Aðspurð kvað brotaþoli ákærða hafa sett höndina á kynfæri hennar en ekki farið með fingur inn í leg göng hennar. Aðspurð kvaðst brotaþoli ekki minnast þess að ákærði hefði kysst hana fyrr um kvöldið. Þá kvaðst brotaþoli hafa verið mjög ölvuð þetta kvöld. Af framburði brota þola verður illa ráðið hversu lengi þessi atburðarás hafi staðið yfir, í hvaða rö ð þessi atvik hafi átt sér stað og hverjir aðrir hafi verið á staðnum hverju sinni. Þannig bar hún um að fyrst eftir að þær vitnið B hafi komið á 8 barsvæðið hafi allt verið með felldu. Aðspurð kvaðst hún ekki muna á hvaða tímapunkti það hafi breyst eða hver jir aðrir hafi verið á barsvæðinu þegar það hafi gerst. Þegar þær hafi farið inn á klósett hafi ákærði og vitnið C verið á barsvæðinu en vitnið D verið farinn. Aðspurð kvaðst hún ekki muna hvort fleira fólk hefði verið þar á þeim tímapunkti. Hún kvað þó að spurð starfsmann hótelsins hafa verið á svæðinu en hún hafi ekki talað við hann. Þá kvaðst hún aðspurð telja að um 15 20 mínútur hafi liðið frá því hún hafi orðið hrædd og þar til atvikið á ganginum hafi átt sér stað. Þá kvaðst hún aðspurð ekki minnast þes s að ákærði og vitnið C hafi verið að reyna að komast upp á herbergi með þeim vitninu B eða þeir elt þær eitthvað frekar. Framburður brotaþola um að ákærði hafi verið ágengur við hana umrætt kvöld og þau atvik sem hún lýsti þar að lútandi er um sumt í samræmi við frásögn hennar hjá lögreglu á rannsóknarstigi sem rakinn er í kafla I.4. hér að framan en nokkurs misræmis gætir þ ó um ýmis atriði. Hjá lögreglu kvað brotaþoli þær B þannig hafa verið á barsvæði hótelsins áður en ákærði hafi elt hana inn á ganginn. Ákærði hafi hvíslað í eyrað á henni B hafi í framhaldi af því tekið hann tali og brotaþol i þá náð að komast undan en ákærði hlaupið á eftir henni inn á ganginn. Þegar vitnið B hafi því að segjast ætla að borga reikninginn þeirra. Þá greindi brotaþoli frá þ ví hjá lögreglu að ákærði og vitnið C hafi alltaf verið að reyna að komast upp á herbergi með þeim vitninu B . Þær hafi alltaf verið að reyna að komast undan en þeir elt þær. Það hafi staðið yfir í þrjár klukkustundir. Þær hafi beðið einhverja úr þeirra hóp i um aðstoð en enginn brugðist við. Þá hafi þær reynt að fá hjálp við að komast undan þeim á hótelinu en ekki fundið neinn starfsmann. Þá greindi brotaþoli frá því að ákærði hafi alltaf verið að horfa á hana og reyna að kyssa hana sem og að hann hafi á ein hverjum tímapunkti kysst hana og hún ýtt honum frá. 7. Framburður brotaþola fær um sumt stoð í framburði vitnisins B fyrir dómi sem rakinn er í kafla II.3. hér að framan en ákveðins misræmis gætir þó um ýmis atriði. Þannig bar vitnið B að þegar þær brotaþ oli hafi farið upp hafi ákærði komið þangað og byrjað - herberginu ásamt ákærða, vitnunum C og D og einum manni til viðbótar. Þær hafi farið fram í móttöku til að fá aðstoð en enginn verið á staðnum. Þær - herberginu þegar hún hafi séð ákærða halla sér yfir brotaþola og fara inn á hana. Fram 9 að því hafi ákærði verið búinn að vera að reyna við hana. Hún hafi rifið í ákærða og öskrað á hann. Hann hafi ver ið að kyssa brotaþola og verið með höndina í klofinu á henni. Aðspurð kvað vitnið brotaþola hafa sagt sér að ákærði hefði farið með fingur upp í leggöng hennar. Hún hafi bæði sagt vitninu það þegar þær hafi verið komnar upp á herbergi og svo aftur daginn e ftir. Aðspurð um það hvað vitnið hafi öskrað á ákærða gengið í burtu. Aðspurð kvaðst hún ekki minnast þess að ákærði hafi sagt eitthvað á þeim tímapunkti. Þá bar hún að vitn in C og D hafi báðir verið á staðnum þegar þetta hafi gerst. Þeir þrír hafi að minnsta kosti allt frá því barnum hafi verið lokað elt þær og þær verið að reyna að komast undan. Þá bar hún um að hafa á einhverjum tímapunkti beðið einhverja úr þeim hópi sem þeir hafi verið með að fjarlægja ákærða auk þess sem hún hafi beðið starfsmann hótelsins um aðstoð. Aðspurð kvaðst vitnið ekki hafa séð ákærða kyssa brotaþola annars staðar en á ganginum. Loks kvaðst vitnið hvorki hafa verið mjög ölvuð umrætt kvöld né held ur hafi brotaþoli verið það. Framburður vitnisins B um framangreint er um sumt í samræmi við frásögn hennar hjá lögreglu á rannsóknarstigi sem rakin er í kafla I.5. hér að framan en misræmis gætir þó um ákveðin atriði. Þannig greindi hún þar einnig frá því að ákærði hafi hlaupið utan í hana þegar hann hafi elt brotaþola inn ganginn og hún þurft að losa sig frá vitninu C til að koma henni til aðstoðar. segjast mundu borga rei kninginn þeirra. Þeir hafi svo gengið í burtu þar sem það hafi verið sofandi fólk í herbergjunum á ganginum. Þá greindi hún frá því að ákærði hefði - borðinu. 8. Framburður brotaþola fær svo ákveðna stoð í því bréfi sem þær vitnið B skildu eftir á herbergi sínu þegar þær yfirgáfu og gerð er grein fyrir í kafla I.2. hér að framan sem og greinargerð E sálfræðings sem gerð er grein fyrir í kafla I.14. og dómsvætti hennar sem gerð er grein fyrir í kafla II.16. Í því sambandi er þó til þess að líta að í umræddu bréfi er ekki gerð sérstök grein fyrir því sem hafi gerst umfram það að þrír menn hafi ekki látið brotaþola og vitnið B X kynferðislega. Þá kemur ekkert þar að lútandi fram í greinargerð sálfræðingsins annað en að brotaþoli hafi greint henni frá meintu kynferðisbroti sem hún hafi orðið fyrir í maí 2023 og mikilli vanlíðan í kjölfar þess og í vitnisburði sálfræðingsins fyrir dómi kom 10 ekkert frekar fram þar um. Loks fær frambur ður brotaþola svo ákveðna stoð í framburðum vitnanna 9. Þá kom fyrir dóminn nokkur fjöldi vitna sem báru um að hafa verið hluti af þeim sem var á umrædda nótt og er framburður þeirra rakinn í köflum II.12. II.15. Aðspurt kvaðst ekkert þessara vitna hafa tekið eftir nokkru óeðli legu á barsvæði eða annars staðar og báru þau öll um að enginn hefði kvartað við þau undan háttsemi einhverra umræ tt kvöld. Þá kvaðst ekkert þessara vitna aðspurt hafa orðið vitni að kynferðislegri áreitni. Enn fremur kvaðst ekkert þeirra vitna sem var með herbergi á þeim gangi sem liggur frá anddyri - herberginu hafa orðið vart við læti á ganginum umrædda nótt. Þá bar vitnið K , sbr. kafla II.13., um að hafa setið að spjalli ásamt þeim ákærða og vitnunum C og D og L á barsvæði þar til hún hafi farið að sofa rétt undir klukkan hálfþrjú. Enn fremur bar vitnið M , sbr. kafla II.14., um að hafa verið á barsv æðinu þar til hún hafi farið að sofa rétt undir klukkan hálfþrjú. Báðar báru þær um að hafa hvorki tekið eftir tveimur konum þar á svæðinu né heldur hafa orðið varar við nokkuð óeðlilegt. Loks báru svo bæði vitnin F , sbr. kafla II.7., og G , sbr. kafla II.8 ., um að þær brotaþoli og vitnið B hafi ekki á neinum tímapunkti óskað eftir aðstoð þeirra. Þá kvaðst vitnið G telja að allir hafi verið farnir að sofa milli klukkan tvö og þrjú. 10. Þegar allt framangreint er virt heildstætt er það mat dómsins að fulls i nnra sam - ræmis gæti í framburði ákærða og ef frá er talinn framburður þeirra brotaþola og vitnisins B einnig fulls ytra samræmis og að framburður hans sé bæði stöðugur og trú verðugur. Þá er það mat dómsins að þó svo að framburður brotaþola um að ákærði ha fi áreitt hana kynferðislega á tilgreindum gangi umrædda nótt og um það atvik sem slíkt hafi í meginatriðum verið stöðugur gæti hvorki fulls innra samræmis í fram burði hennar að öðru leyti né fulls ytra samræmis um það atvik og ýmis önnur atriði. Þann ig er bæði umtalsvert misræmi um ákveðin atriði í framburði hennar fyrir dómi annars vegar og hjá lögreglu á rannsóknarstigi hins vegar auk þess sem misræmi er um ýmis atriði milli framburðar hennar annars vegar og vitnisins B hins vegar en þeim ber til að mynda hvorki fyllilega saman um aðdraganda umrædds atviks á gangi hótelsins, um það hverjir hafi orðið vitni að því né um það hvað hafi nákvæmlega gerst. Þá rak hvorki brotaþola né vitnið B minni til þess við skýrslugjöf fyrir dómi að ákærði hefði kysst b rotaþola áður en það atvik hafi átt sér stað líkt og þær greindu báðar frá hjá lögreglu á rannsóknarstigi og 11 ákærða er gefið að sök í ákæru. Loks fær framburður brotaþola svo ýmist litla eða enga stoð í framburðum annarra skýrslugjafa eða sýnilegum sönnuna rgögnum málsins. Að þessu gættu og að virtu öðru því sem að framan er rakið verður að telja að framburður brotaþola hafi ekki þá stoð í framburðum annarra skýrslu gjafa eða sýnilegum sönnunargögnum málsins að hann nægi til þess, gegn eindreginni neitun ákæ rða og stöðugum og trúverðugum framburði hans, að ákæruvaldið hafi axlað þá sönnunarbyrði sem á því hvílir samkvæmt 108. gr., sbr. 1. og 2. mgr. 109. gr., laga nr. 88/2008. Verður ákærði því sýknaður af öllum sakargiftum samkvæmt ákæru. 11. Samkvæmt greind um málsúrslitum ber samkvæmt 2. mgr. 176. gr. laga nr. 88/2008 að vísa bótakröfu brotaþola frá dómi. Þá ber að fella allan sakarkostnað á ríkis - sjóð, þar með talda þóknun Áslaugar Láru Lárusdóttur lögmanns, skipaðs réttar - gæslumanns brotaþola, og málsvarna rlaun Ólafs Eiríkssonar lögmanns, skipaðs verjanda ákærða, sbr. a - lið 1. mgr. 233. gr. laga nr. 88/2008. Með hliðsjón af eðli og umfangi máls og að teknu tilliti til tímaskýrslu réttargæslumanns og leiðbeinandi reglna dómstólasýsl - unnar nr. 1/2026 þykir þó knun réttargæslumanns hæfilega ákveðin 1.413.600 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Þá þykja málsvarnarlaun verjanda ákærða með hliðsjón af eðli og umfangi máls og sömu leiðbeinandi reglum dómstólasýslunnar hæfilega ákveðin 3.534.000 krónur að meðtöldum virðisaukaskatti. Hulda Árnadóttir héraðsdómari kveður upp dóm þennan. Dómsorð: Ákærði, X , er sýkn af kröfum ákæruvaldsins. Bótakröfu A er vísað frá dómi. Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði, þar með talin 1.413.600 króna þóknun Áslaugar Láru Lárusdóttur lögmanns, réttargæslumanns A , og 3.534.000 króna málsvarnarlaun Ólafs Eiríkssonar lögmanns, verjanda ákærða. Hulda Árnadóttir