Dómar

Ákærði sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni. Um var að ræða hegningarauka við fyrri dóm sem var jafnframt tekinn upp eftir fyrirmælum 60. gr. almennra hegningarlaga. Ákærði, sem játaði sök, var dæmdur til að sæta fangelsi í tíu mánuði en fullnustu refsingar frestað skilorðsbundið.

Kröfu stefnanda um að felldur yrði úr gildi úrskurður yfirskattanefndar varðandi skattskil stefnanda fyrir rekstrarárin 2014, 2015 og 2016 var hafnað.

Kröfu stefnanda um að felldur yrði úr gildi úrskurður yfirskattanefndar varðandi skattskil stefnanda fyrir rekstrarárin 2017 og 2018 var hafnað.

Stefnandi lenti í umferðarslysi og varð fyrir varanlegu líkamstjóni. Bótaábyrgð stefnda var óumdeild en ekki var fallist á með stefnanda að meta bæri árslaun hans sérstaklega, sbr. 2. mgr. 7. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Þá voru saknæmiskröfur a-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga ekki taldar uppfylltar svo stefnda bæri að greiða stefnanda miskabætur.

Með úrskurði áfrýjunarnefndar hugverkaréttinda á sviði iðnaðar var staðfest ákvörðun Hugverkastofu um niðurfellingu skráningar merkis stefnanda sem taldist ekki hafa uppfyllt skilyrði notkunar í fimm ár frá skráningardegi. Talið var að 39. gr. laga nr. 71/2020 um breytingu á vörumerkjalögum nr. 45/1997 fæli í sér að um merki stefnanda, sem hafði hlotið skráningu árið 2016, skyldi það gilda að stefnandi hefði átt að hefja notkun merkisins í skilningi 25. gr. laganna fyrir það tímamark að liðin væru 5 ár frá skráningu þess. Þá var því hafnað að leggja skyldi Evróputilskipun nr. 2015/2436 til grundvallar þannig að 5 ára tímabilið skyldi ekki hefjast í skilningi vörumerkjalaga fyrr en að uppkveðnum úrskurði áfrýjunarnefndar hugverkaréttinda á sviði iðnaðar þann 18. júní 2021 þar sem hafnað var andmælum við skráningu merkisins. Var talið að nefnt 5 ára tímabil sem stefnandi hefði til að hefja notkun merkisins æri liðið og því hafi mátt fella skráningu merkis stefnanda úr gildi.

Hafnað var kröfu stefnanda, sem er EES-borgari, um ógildingu á úrskurði kærunefndar útlendingamála sem staðfesti ákvörðun Útlendingastofnunar þess efnis að honum væri vísað úr landi og skyldi sæta endurkomubanni í tíu ár. Meðferð málsins hjá stjórnvöldum var í samræmi við ákvæði útlendingalaga og stjórnsýslulaga og braut ákvörðunin ekki í bága við mannréttindi stefnanda.

Staðfest var akvörðun sýslumanns, um að endursenda sóknaraðila lögbannsbeiðni, með vísan til þeirra forsendna að bersýnlegt væri að beiðnin uppfyllti ekki skilyrði lögbanns og væri of víðtæk.

Talið var að vinnuveitandi kennara, sem veitt hafði nemanda kinnhest við störf sín, bæri bótaábyrgð á miskatjóni sem talið var að nemandinn hefði orðið fyrir.

Staðfest var akvörðun sýslumanns, um að endursenda sóknaraðila lögbannsbeiðni, með vísan til þeirra forsendna að bersýnlegt væri að beiðnin uppfyllti ekki skilyrði lögbanns og væri of víðtæk.

Fallist var á kröfu þrotabús einkahlutafélags um að tvær greiðslur félagsins fyrir gjaldþrotið til stjórnarmanns félagsins teldust ólögmæt lánveiting sem honum bæri að endurgreiða með dráttarvöxtum.

Máli Samkeppniseftirlitsins gegn fjórum fyrirtækjum var vísað frá dómi. Í niðurstöðu héraðsdóms kom meðal annars fram að lýsing stefnanda á málsástæðum hans fæli heilt á litið í sér óhóflegan skriflegan málflutning í brýnni andstöðu við bæði meginreglu einkamálaréttarfars um munnlega málsmeðferð og ákvæði e-liðar 1. mgr. 80. gr. laga nr. 91/1991.

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 9 mánuði ásamt því að vera sviptur ökuréttindum ævilangt.

Ákærðu dæmd fyrir fíkniefnalagabrot og upptaka dæmd.

Ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás og dæmdur í 60 daga skilorðsbundið fangelsi.

Ákærði sakfelldur fyrir brot gegn lögum um ávana- og fíkniefni, peningaþvætti og brot gegn lögum um útlendinga og dæmdur í 6 mánaða skilorðsbundið fangelsi.

Ákærði var sakfelldur fyrir meiri háttar brot gegn lögum nr. 90/2003 um tekjuskatt og lögum nr. 4/1995 um tekjustofna sveitarfélaga, sbr. 1. mgr. 262. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 með því að hafa staðið skil á efnislega röngum skattframtölum gjaldárin 2015 til og með 2018 og láta undir höfuð leggjast að telja fram á skattframtölum sínum annars vegar persónulegar úttektir úr rekstri þriggja nánar tilgreindra félaga skráðra á Íslandi og á Spáni,og hins vegar með því að vanframtelja tilteknar greiðslur sem bárust á bankareikning ákærða. Með framangreindum hætti vanframtaldi ákærði tekjur sínar og komst með því hjá að greiða 38.792.544 krónur í tekjuskatt og útsvar. Brotin framdi ákærði fyrir uppkvaðningu dóms Landsréttar 2021 þar sem hann var m.a. sakfelldur fyrir innherjasvik og var refsing hans því hegningarauki við dóm Landsréttar. Var refsing ákærða ákveðin óskilorðsbundið fangelsi í 8 mánuði. Þá var honum gert að greiða 77.585.088 króna til ríkissjóðs innan fjögurra vikna frá birtingu dómsins en sæta ella fangelsi í 360 daga. Við ákvörðun refsingar var litið til dráttar á meðferð málsins á rannsóknarstigi.

Ákærði var dæmdur í fjögurra mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir sérstaklega hættulega líkamsárás og til að greiða brotaþola miskabætur.

Ákærða dæmd í fangelsi í 3 ár og 10 mánuði fyrir innflutning á fíkniefnum.

Sakfellt fyrir 16 þjófnaðarbrot og ákærði dæmdur til að sæta fangelsi í þrjá mánuði, skilorðsbundið í tvö ár. Einkaréttarkröfum var vísað frá dómi.

Þrír menn sakfelldir fyrir stórfellt fíkniefnalagabrot með innflutningi á 9000 ml af kókaíni. Var hver þeirra dæmdur til að sæta fangelsi í fimm ár. Gæsluvarðhaldsvist hvers og eins frá 15. nóvember 2025 dregst frá þeirri refsingu.