Dómar

Ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og dæmdur í 30 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár

Sakborningur, sem játaði sök, sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni og dæmdur til tveggja mánaða skilorðsbundinnar fangelsisrefsingar.

Sakborningur, sem ekki mætti fyrir dóm, sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár, ekki síst þar sem meðferð málsins hafði dregist.

Stefnandi krafði stefnda um endurgreiðslu tryggingarfjár sem hann hafði innt af hendi í upphafi leigusambands aðilanna og greiðslu leigu fyrir einn mánuð sem hann hafði þegar greitt. Vísaði stefnandi til þess að hann hefði rift leigusamningi aðilanna og að stefnda bæri að standa skil á tryggingunni af þeim sökum. Þá ætti stefnandi rétt til endurgreiðslu greiddrar leigu vegna vanefnda stefnda í tengslum við afhendingu hins leigða. Í dómi héraðsdóms kom fram að stefnandi hefði ekki sýnt fram á vanefndir stefnda sem leiða ættu til þess að stefnanda bæri ekki að greiða leigu fyrir tímabilið sem honum bar samkvæmt samningi að inna af hendi leigugreiðslu. Var kröfu um endurgreiðslu leigugreiðslna því hafnað. Á hinn bóginn var fallist á það með stefnanda að stefnda bæri að greiða stefnanda til baka trygginguna sem stefnandi hafði innt af hendi við upphaf samningssambandsins.

Ákærða var sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hún játaði skýlaust sök. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 90 daga, skilorðsbundið til tveggja ára.

Ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás og barnaverndarlagabrot og dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi og til greiðslu miskabóta.

Ákærði var sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti eftir að hafa játað háttsemi sína skýlaust undir meðferð málsins. Var honum gert að sæta fangelsi í 30 daga.

Félag pípulagningameistara höfðaði mál gegn íslenska ríkinu og A og krafðist ógildingar á ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu um útgáfu meistarabréfs í pípulögnum til handa A. Stefndu kröfðust frávísunar málsins. Í úrskurði héraðsdóms var annars vegar talið að stefnanda hefði borið að beina kröfum sínum að sýslumanninum á höfuðborgarsvæðinu, sem tók hina umdeildu stjórnvaldsákvörðun. Hins vegar hefði Félag pípulagningameistara ekki þá lögvörðu hagsmuni sem áskildir væru til að krefjast ógildingar atvinnuréttinda annars manns fyrir dómi. Var málin því vísað frá dómi.

Ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás samkvæmt 1. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga og dæmdur í 60 daga fangelsi skilorðsbundið í tvö ár.

Ákærði sakfelldur fyrir kynferðislega áreitni gegn barni, húsbrot og vændiskaup. Ákærði dæmdur til að greiða miska- og skaðabætur.

Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um að felldir yrðu úr gildi úrskurðir yfirskattanefndar og skattrannsóknarstjóra um að útgefnir sölureikningar á hendur stefnanda sem um var deilt í málinu uppfylltu ekki skilyrði frádráttar rekstrargjalda samkvæmt 31. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og væru ekki tækir sem grundvöllur innskattsfrádráttar samkvæmt 3. mgr. 15. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot og gert að sæta fangelsi í 4 mánuði.

Fallist á reikninga rafverktaka fyrir vinnu við uppsetningu á verksmiðju/sérhæfðum búnaði. Til frádráttar stefnukröfum voru samþykktar kröfur stefnda til skuldajafnaðar vegna tjóns sem sannað þótti að starfsmenn verktakans höfðu valdið verkkaupa við uppsetninguna.

Ákærði var sakfelldur fyrir þjófnaðar-, vopna- og umferðarlagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 75 daga ásamt því að áréttuð varævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði, sem játaði sök, dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi fyrir vopnalagabrot.

Stefndi var dæmdur til greiðslu miskabóta til stefnanda vegna kynferðisbrots.

Ákærðu, sem játaðu brot sín, voru dæmdir annars vegar í 60 daga fangelsi og hins vegar í 45 daga fangelsi fyrir vörslur ávana- og fíkniefna og kannabisplantna, þar af í félagi fyrir ræktun plantnanna um nokkurt skeið. Refsing beggja var bundin almennu skilorði til tveggja ára, auk þess sem kveðið var á um upptöku plantna, fíkniefna og muna.

Ákærði, sem játaði brot sitt, var dæmdur í tveggja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir líkamsárás, auk þess sem hann var dæmdur til að greiða brotaþola bætur vegna háttsemi sinnar.

Ágreiningur var um hvort gagnstefndi, þ.e. stefnandi málsins, hefði vanefnt skyldur sínar samkvæmt kaupsamningi og eftir atvikum hvort leiða mætti ætlaðar vanefndir hans út frá öðrum samningum á milli aðila, og ef svo væri, hvort þær vanefndir væru svo verulegar að þær gætu réttlætt riftun aðalstefnda á kaupunum. Taldi dómurinn ekki unnt að fallast á það með aðalstefnda að gagnstefndi hefði vanefnt, eða myndi fyrirsjáanlega vanefna, samningsskyldur sínar gagnvart aðalstefnda, eða að slíkar vanefndir væru svo fyrirsjáanlegar að réttlætt gæti riftun aðalstefnda á kaupunum. Aðalstefndi var því dæmdur til útgáfu afsals að viðlögðum dagsektum að fjárhæð kr. 50.000 á dag, en gagnstefndi var sýknaður af kröfu um staðfestingu riftunar á kaupsamningi aðila. Þá var aðalstefnda gert að greiða gagnstefnanda málskostnað vegna hvoru tveggja aðalsakar og gagnsakar.

Ákærði dæmdur í 4 mánaða fangelsi fyrir innflutning á ávana- og fíkniefnum.