Dómar

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðar- og fíkniefnilagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 60 daga ásamt því að vera sviptur ökuréttindu ævilangt.

Ákærði var sakfelldur fyrir þjófnað og fíkniefna- og umferðarlagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 11 mánuði ásamt því að áréttuð var ævilöng svipting ökuréttar ákærða.

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot, var honum dæmdur hegningarauki og gert að sæta fangelsi í 45 daga.

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot og gert að sæta fangelsi í 5 mánuði.

Ákærði var sakfelldur fyrir fíkniefnilagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 0 daga, skilorðsbundið til tveggja ára ásamt upptöku muna.

Ákærði var sakfelldur fyrir umferðarlagabrot og gert að sæta fangelsi í 90 daga ásamt því að áréttuð var ævilöng svipting ökuréttinda ákærða.

Stefnanda voru dæmdar miskabætur vegna kynferðisbrots stefnda.

Sýknað af kröfu um viðurkenningu greiðsluskyldu vátryggingarbóta vegna brunatjóns þar sem orsök eldsvoðans taldist vera stórfellt gáleysi.

Ákærði var fundinn sekur um ávana- og fíkniefnabrot, sem og peningaþvætti og var honum gert að sæta fangelsi í átta mánuði, en fullnustu refsingarinnar var frestað skilorðsbundið til tveggja ára. Þá var ákærða gert að sæta upptöku á efnum og munum, auk greiðslu sakarkostnaðar. Þá var kröfu ákærða um frávísun á hluta sakarefnis hafnað.

Stefndi var sýknaður af bótakröfu stefnanda, þar sem ekki þótti sýnt að stefnendur hefðu orðið fyrir meira tjóni af völdum jarðskjálfta árið 2008 sem stefnda bæri að bæta en þegar hafi verið bætt af hálfu stefnda og forvera hans.

Ákærða, sem skýlaust játaði sök, var dæmd í 30 daga fangelsi og svipt ökurétti ævilangt fyrir að aka bifreið undir áhrifum áfengis.

Stefnandi krafðist skaðabóta úr hendi stefndu á þeim grundvelli að komist hefði á samningur milli aðila um fjármögnun á nauðasamningi tiltekins félags og að stefndu hefðu valdið stefnanda tjóni með vanefndum á þeim samningi. Ekki var talið sannað að slíkur samningur hefði komist á og því voru stefndu sýknaðir af kröfum stefnanda.

Ákærði sýknaður af ákæru vegna ólögmæts lyfjainnflutnings þar sem upplýsingar á vefsíðu Lyfjastofnunar um gildandi reglur og þar með leyfilegt magn voru rangar. Ákærði því talinn í góðri trú og huglæg skilyrði fyrir broti hafi því skort. Lyfin voru öll samkvæmt lyfseðli og ætluð til eigin nota.

Ákærða sýknuð af ákæru vegna ólögmæts lyfjainnflutnings þar sem upplýsingar á vefsíðu Lyfjastofnunar um gildandi reglur og þar með leyfilegt magn voru rangar. Ákærði því talinn í góðri trú og huglæg skilyrði fyrir broti hafi því skort. Lyfin voru öll samkvæmt lyfseðli og ætluð til eigin nota.

Ákærði sakfelldur fyrir líkamsárás skv. 1. mgr. 217. gr. almennra hegningarlaga og dæmdur í 30 daga skilorðsbundið fangelsi. Þá var ákærði dæmdur til að greiða brotaþola bætur og til greiðslu alls sakarkostnaðar.

Ákærði, sem játaði sök, sakfelldur fyrir hótanir og brot gegn blygðunarsemi, líkamsárás, umferðarlagabrot og fíkniefnalagabrot, og dæmdur í fimm mánaða skilorðsbundið fangelsi og sviptur ökurétti ævilangt, auk þess sem haldlögð fíkniefni voru gerð upptæk.

Stefnandi starfaði sem háseti á dráttarbát og bjó yfir umtalsverðri reynslu af sjómennsku, stýrimennsku og hafði starfað sem skipstjóri. Hann varð fyrir tjóni á hendi við ákomu dráttarbát á olíuskip sem verið var að aðstoða að bryggju. Ekki var fallist á viðurkenningu á bótaábyrgð vinnuveitanda eða tryggingarfélags hans vegna slyssins þar sem ekki þótti sýnt að skipstjórinn hefið sýnt af sér gáleysi við skipstjórn dráttarbátsins né heldur að vinnuveitandinn hefði átt að framkvæma sérstakt áhættumat eða verklagsreglur umfram það sem til staðar var enda þótti ekki sýnt að slíkt hefði komið í veg fyrir tjónið.

Brotaþoli hlaut slæmt nefbrot í áflögum m.a. við ákærða. Háttsemi ákærða ekki talin jafn alvarleg og ákæruvaldið lagði upp með í ákæru málsins og ákvörðun refsingar felld niður með skilorði.

Ákærðu voru sakfelldir fyrir líkamsárás í félagi.

Stefnandi krafðist ógildingar á stjórnvaldsúrskurði þar sem honum var synjað um endurnýjun á rekstrarleyfi til leigubifreiðaaksturs sökum refsidóms vegna vændiskaupa. Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda þar sem lög mæltu fyrir um að ekki mætti veita rekstrarleyfi af umræddum toga þegar umsækjandi hafði verið dæmdur fyrir brot sem féll innan vébanda kynferðisbrotakafla almennra hegningarlaga. Þá voru kröfur löggjafans hér um taldar samrýmanlegar stjórnarskrá.